…αλλά δεν γερνάνε! Οι εποχές μένουν πάντα νέες. Είναι τόσο ζωντανές μέσα μας που δεν τις αγγίζει ο χρόνος. Και τόσο απλόχερες στο πέρασμά τους που δεν σταματούν να μας κερνούν εμπειρίες, “μαθήματα”, ποτά, παρέες, ιστορίες. Έρχονται για να αφήσουν το γοητευτικό στίγμα τους με θάρρος και θράσος.

 

Εποχές… Μία λέξη, χίλιες εικόνες! Και τι λέξη! Αφηρημένα συγκεκριμένη. Με μια περίεργη αναλογία στα γράμματα που την αποτελούν. Τρία φωνήεντα. Τρία σύμφωνα.

 

Έψιλον, όπως έρωτας. Όμικρον, όπως όμορφος. Και πάλι έψιλον, όπως ελεύθερος.

Ο έρωτας είναι όμορφος όταν σε κάνει να νιώθεις ελεύθερος. (Λέω εγώ τώρα!).

Πι, όπως πάντα. Χι, όπως χρόνια. Σίγμα, όπως συναισθήματα.

Τα χρόνια μας που κυλάνε πάντα συντροφιά με τα συναισθήματά μας. (Ξαναλέω εγώ!).

 

Εποχές του τότε που ταξιδεύεις σε εκείνες μέσα από φωτογραφίες, τραγούδια, πρόσωπα. Ταυτισμένες με αναμνήσεις δυνατές, μυρωδιές έντονες, όνειρα τρελά, βράδια αξέχαστα. Φυλαγμένες με προσοχή στο μυαλό και την καρδιά μας. Δώρα ζωής που μας μεγάλωσαν και μας έφτασαν ως εδώ.

Και κάπου-κάπου ανατρέχουμε στις “άλλες εποχές”, όπως συνήθως λέμε, κάνοντας μία αναδρομή σε καταστάσεις του χθες, σε πρωταγωνιστές του κάποτε που με άλλους συνεχίζουμε στο σήμερα και με άλλους “αποσυνδεθήκαμε” στη διαδρομή.

 

Κι όταν κοιτάμε από απόσταση πια, κατανοούμε πλήρως γιατί τότε τα πράγματα ήρθαν έτσι, γιατί εμείς ενεργήσαμε όπως ενεργήσαμε, γιατί κάποιοι είχαν εκείνη τη συμπεριφορά, γιατί άλλοι επέλεξαν τον συγκεκριμένο δρόμο και “ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα”.

Και οι εποχές όπως και οι κύκλοι κλείνουν. Την κατάλληλη στιγμή, στο κατάλληλο σημείο, με τον κατάλληλο τρόπο. Διαρκούν όσο πρέπει να διαρκέσουν. Και μετά δίνουν την σκυτάλη για να συνεχιστεί το ταξίδι στον χρόνο, με νέα δεδομένα και πιο ισχυρά εφόδια.

Μοιάζουν πολύ με τις προ(σ)κλήσεις. Γιατί έχουν ένα μοναδικό τρόπο να σε κάνουν να τις αποδέχεσαι και τις τιμάς.

 

Θυμίζουν εκπομπές ραδιόφωνου. Εκεί όπου μια φωνή σε συνδυασμό με τη μουσική σε οδηγούν σε μαγικά μονοπάτια, σε κάνουν να “χαθείς”, να ονειρευτείς. Και σημασία δεν έχει η διάρκεια αλλά η ένταση. Και η αδιόρατη υπόσχεση ότι όταν κάτι ωραίο τελειώνει, κάτι πιο ωραίο είναι στα σκαριά.

Η αποφώνηση, λοιπόν, κάθε… εποχής έχει ως εξής: “Μείνετε συντονισμένοι! Ακολουθεί η επόμενη!”.