Παρασκευή απόγευμα- έφυγα απ’το γραφείο κατά τις 19.00 με το δισάκι μου στον ώμο για το για τη γνωστή συναυλία στο ΟΑΚΑ. Με όλο τον ντόρο που είχε δημιουργηθεί από την άφιξή της στην Αθήνα- το κλειστό μετρό στο Σύνταγμα και τον κόσμο έξω από τη Μεγάλη Βρετάνια- νόμιζα αρχικά πως ο ηλεκτρικός στην Ομόνοια θα ήταν γεμάτος γραφικές Gaga-φιγούρες. Αντιθέτως, τα gaga-κια βρίσκονταν από τις 18.00 στο στάδιο για να λάβουν θέσεις.

Η Lady και η συναυλία της με διασκέδασαν δεν μπορώ να πω, μολονότι στην έναρξη το θέαμα που φάνηκε αρκετά φτηνό ποιοτικά, τα solo στο πιάνο απέδειξαν τις φωνητικές της ικανότητες. Είναι ωραίο να βλέπεις τη μόνη γυναίκα performer της παγκόσμιας pop σκηνής να τραγουδά και να λικνίζεται 10 μέτρα μακριά σου. Ακόμα κι αν δεν την ακούς τα βράδια στο σπίτι ήταν χαρά οφθαλμών, γιατί αυτή η γυναίκα δημιουργεί μουσική που την εκφράζει, έχει τα κότσια να αλλάζει επί σκηνής και να μιλά για το ότι έχει δουλέψει σε 3 ελληνικά εστιατόρια από τα 15 της. Γιατί λοιπόν να μην την συμπαθήσεις?

Εκτός από πολλά τραγούδια, χορευτικά και κομφετί, η εμφάνιση της Lady Gaga στο ΟΑΚΑ έβγαλε και πολλά κοινωνικά μηνύματα. Το ότι αυτή η γυναίκα ασκεί τέτοια επιρροή στους νέους, στα παιδιά που την γνώρισαν και την γνωρίζουν στην εφηβεία τους, δεν είναι τυχαίο. Η influencer Lady Gaga είναι ένα πλάσμα που καταφέρνει μέσα απ’την σαχλοπόπ, κατά τα άλλα, μουσική της να εμπνέει, να απελευθερώνει και να ενθαρρύνει εκείνους τους νέους που δεν μπορούν να εκφράσουν τις σεξουαλικές τους προτιμήσεις στο περιβάλλον τους, που υφίστανται λεκτική και σωματική κακοποίηση για την εμφάνισή τους και που στο πρόσωπο ενός εκκεντρικού ανθρώπου βλέπουν ένα φάρο στη ζωή τους. Μπορεί να ακούγεται βαρύγδουπο αλλά αν εξαιρέσει κανείς όλους εμάς που πήγαμε περισσότερο από περιέργια και λιγότερο για το θέαμα, η πλειοψηφία του κοινού ήταν παιδιά στην εφηβική και μετεφηβική ηλικία.

Τα σημεία που μου έμειναν στο μυαλό και με προέτρεψαν να αναλογιστώ τον κοινωνικό αντίκτυπο της επίσκεψης της τραγουδίστριας στην Αθήνα, ήταν κάποιες λέξεις που είπε στο κοινό της, πέραν των «sas agapo Athina & moraki», όπως ισότητα, αλληλεγγύη, περηφάνια, τρανσέξουαλ, τραβεστί & gay. Όσοι ήσασταν εκεί ακούσατε και είδατε την απελευθέρωση που έβγαλαν τα χειροκροτήματα και οι κραυγές των θαυμαστών της.

Το πόσο συντηρητική είναι μια κοινωνία, τι παιδιά ανατρέφει και τι κουλτούρα έχει και θέλει να έχει το κατάλαβε πολύς κόσμος την Παρασκευή το βράδυ στο ΟΑΚΑ. Η αρχή του σεβασμού της διαφορετικότητας είναι κάτι δύσκολο για να το αποδεχτεί κανείς, ειδικά στην Ελλάδα. Στο πανεπιστήμιο μαθαίνουμε πως τα κράτη και οι μειονότητες έχουν το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται και να το εκφράζουν αν το επιθυμούν. Η αλήθεια είναι βέβαια, πως στην χώρα μας ούτε στα κράτη επιτρέπουμε να αυτοπροσδιορίζονται, ούτε στους ανθρώπους. Αυτός είναι πιθανολογώ και ο λόγος που η μουσική και γενικά η τέχνη είναι το μόνο μέσο έκφρασης και απελευθέρωσης του ανθρώπου. Μυείστε λοιπόν τα παιδιά σας στην τέχνη και μάθετέ τους να αγαπούν τον εαυτό τους για να μπορούν να αγαπήσουν και τους διπλανούς τους.